قلبت را بگشا . . .

یادمان باشد اگر برفراز دلمان پرواز نکنیم وسعت مهرورزی را باور نخواهیم کرد

و زمانی که گذشته را رها نکنیم خود را به آغوش سرد تکرار می سپاریم

اگر نگاه مهربانی نداشته باشیم ناچاریم نهال تنهایی مان را با ریزش اشک آبیاری کنیم

و این درد پنهانی را با آسیب های آشکاری که به دیگران وارد می کنیم توجیه کنیم

و هنگامی که صادق نیستیم و همچنان به افتخار باورهای نادرست خود را تشویق میکنیم

عریانی تنهایی خود را با تن پوش غرور وتکبر به روح خویش تحمیل میکنیم

یادمان باشد استفاده از فرصتها دلی نترس و قلبی عاشق میخواهد و نتیجه این آزمون

رشد و سر آغازی نو خواهد بود که در جستجوی آن فقط به مسیر خود چشم دوختیم

باقی ماندن در دام رفتار بد را با گامهای تندی که از کنارت بی اعتنا میگذرند بشناس..!

اگر قلبت را نگشایی اگر سکوت را به کلام مهر آویز و سکون را به حرکت در راه عشق

ترجیح دهی رویاهایت را در گذشته جا خواهی گذاشت و آرزوهای تو با شادی می آیند

رها شو .... قلبت را بگشا ...